امروز را به باد سپردم ...

مي زنم تا دم دماي آخرين... قطره به قطره خونمو يكجا به نامت مي كنم،

دلخوشي هاي دنيا رو خودم به كامت مي كنم... مي برمت يه جاي دور مي شم

برات سنگ صبور،برات يه كلبه مي سازم پر از يه رنگي پر نور...روح و دل و جون و

تنم نذر نگاهت مي كنم،دنياها رو فداي اون چهره ماهت مي كنم،هرچي كه باختي

پاي من هر چي كه بردم مال تو...دفتر پير شعرم وقتي كه مردم مال تو...

هرگز لبخند را ترك نكن،حتي وقتي ناراحتي.چون هر كس امكان دارد عاشق لبخند تو شود.

تو ممكن است در تمام دنيا فقط يك نفر باشي،ولي براي بعضي افراد تمام دنيا هستي.

هرگز وقتت را با كسي كه حاظر نيست وقتش را با تو بگذراند،نگذران.شايد خدا خواسته

است كه ابتدا بسياري افراد نا مناسب را بشناسي و سپس شخص مناسب،به اين ترتيب

وقتي او را يافتي بهتر مي تواني شكرگزار باشي.

من عشق تو را به گورستان قلبم،

ـ خاک نمودم...

و مزار تو را هر روز با خون جگر

ـ شستشو دادم....

درخت محبت را،کنار مزار تو،کاشتم

تا سایه آن،حافظ عشق لطیف تو باشد